آیا آب ازن همان آب قلیایی است؟

نه، آب ازن و آب قلیایی یکسان نیستند. آنها اساساً در شیمی، روش های تولید، ادعاهای بهداشتی و کاربردهای عملی متفاوت هستند. آب ازن آب معمولی است که با گاز ازن (O3) تزریق می شود و آن را به یک عامل اکسید کننده و ضد عفونی کننده قوی تبدیل می کند. از سوی دیگر، آب قلیایی، آبی است با pH بالاتر از 7 - معمولاً بین 8 تا 10 - که از طریق الکترولیز یا با افزودن مواد معدنی قلیایی به دست می‌آید. این دو محصول مشکلات کاملاً متفاوتی را هدف قرار می دهند و از طریق مکانیسم های کاملاً متفاوتی کار می کنند.

آب ازن چیست و چگونه ساخته می شود

آب ازن با حل کردن گاز ازن در آب تولید می شود. ازن (O3) مولکولی است که از سه اتم اکسیژن تشکیل شده است و یکی از قوی ترین عوامل اکسید کننده تجاری موجود است - تقریباً 1.5 برابر قوی تر از کلر از نظر قابلیت ضد عفونی هنگامی که ازن به آب تزریق می شود، محلولی ایجاد می کند که به طور فعال باکتری ها، ویروس ها، قارچ ها و سایر عوامل بیماری زا را با شکستن دیواره سلولی آنها و مختل کردن DNA آنها از بین می برد.

دو روش اصلی برای تولید آب ازن وجود دارد:

• ترشحات کرونا: تخلیه الکتریکی از هوای حاوی اکسیژن عبور می کند، مولکول های O2 را شکافته و به برخی از آنها اجازه می دهد دوباره به O3 ترکیب شوند. این رایج ترین روش صنعتی است.
• اشعه ماوراء بنفش (UV): نور فرابنفش با طول موج 185 نانومتر، اکسیژن را به ازن تبدیل می کند. این روش غلظت های کمتری تولید می کند اما برای دستگاه های خانگی ساده تر است.

هنگامی که ازن در آب حل می شود، آب ازن حاصل ماندگاری بسیار کوتاهی دارد. ازن ذاتاً ناپایدار است و بسته به دمای آب، pH و قرار گرفتن در معرض نور، ظرف چند دقیقه تا چند ساعت به اکسیژن معمولی (O2) برمی‌گردد. در دمای اتاق، نیمه عمر ازن محلول در آب تمیز به طور معمول است 20 تا 30 دقیقه . این بدان معناست که آب ازن باید پس از آماده سازی به سرعت مورد استفاده قرار گیرد و مانند آب قلیایی نمی توان آن را برای روزها در بطری نگهداری کرد.

PH آب ازن به خودی خود نزدیک به خنثی باقی می ماند - معمولاً حدود 6.5 تا 7.5 - بسته به آب منبع. افزودن ازن به میزان قابل توجهی pH را افزایش یا کاهش نمی دهد، که یک تمایز کلیدی از آب قلیایی است.

آب قلیایی چیست و چه تفاوتی با آن دارد

آب قلیایی با pH بالا آن تعریف می شود که در مقیاس pH بالای 7.0 قرار دارد. بیشتر محصولات تجاری آب قلیایی به فروش می رسد PH 8 تا pH 10 . هرچه PH بالاتر باشد، آب قلیایی (یا "اساسی") بیشتری دارد. این از طریق یکی از چندین فرآیند به دست می آید:

• الکترولیز (یونیزاسیون): آب از یک محفظه الکترولیز عبور می کند که آن را به جریان های اسیدی و قلیایی جدا می کند. دستگاه‌هایی به نام یونیزر آب معمولاً برای مصارف خانگی فروخته می‌شوند و می‌توانند از 200 دلار تا بیش از 4000 دلار قیمت داشته باشند.
• افزودن مواد معدنی: ترکیباتی مانند کربنات کلسیم، هیدروکسید منیزیم یا بی کربنات پتاسیم برای افزایش pH و افزایش محتوای مواد معدنی اضافه می شود.
• منابع طبیعی: برخی از آب های چشمه به طور طبیعی به دلیل تماس با سنگ های قلیایی مانند سنگ آهک یا بازالت، PH بالاتری دارند.

برخلاف آب ازن، آب قلیایی پایدار است. می توان آن را بدون از دست دادن خواص خود در بطری و نگهداری کرد. برندهای بزرگی مانند Essentia (pH 9.5)، Evamor (pH 8.8)، و Core Hydration (pH 7.4) حضور گسترده‌ای در خرده‌فروشی‌ها حول مفهوم آب آشامیدنی قلیایی یا متعادل با pH ایجاد کرده‌اند.

خاصیت تعیین کننده آب قلیایی PH آن است - نه پتانسیل اکسیداسیون آن، نه اثرات ضد باکتریایی آن، و نه محتوای ازن آن. در آب قلیایی ازن وجود ندارد و این دو محصول هیچ همپوشانی شیمیایی معنی‌داری ندارند.

مقایسه کنار هم: آب ازن در مقابل آب قلیایی

آب ازن واقعاً برای چه چیزی استفاده می شود

آب ازن دارای سابقه طولانی و مستند در کاربردهای صنعتی و تجاری است. این در درجه اول یک نوشیدنی سلامتی نیست - یک ابزار بهداشتی است. در اینجا رایج ترین و معتبرترین کاربردهای آن آمده است:

ایمنی مواد غذایی و شستشوی محصولات

در سال 2001، سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) ازن را به عنوان ماده تماس با غذا تایید کرد. آب ازن به صورت تجاری برای شستشوی میوه ها و سبزیجات استفاده می شود و آلودگی سطحی ناشی از E.coli، سالمونلا و لیستریا را کاهش می دهد. مطالعات نشان داده‌اند که آب ازن می‌تواند تعداد میکروبی روی محصولات را کاهش دهد 90% تا 99% در مقایسه با شستشو با آب ساده تولیدکنندگان عمده کاهو و اسفناج از آب ازن دار به عنوان بخشی از پروتکل های ایمنی غذایی خود استفاده می کنند.

تصفیه آب شهری

اوزون از اوایل دهه 1900 در تصفیه آب شهری اروپا استفاده شده است. پاریس از همان ابتدا شروع به استفاده از ازن برای تصفیه آب کرد 1906 . در ایالات متحده، شهرهایی مانند لس آنجلس و دالاس از تصفیه آب ازن برای کاهش محصولات جانبی ضد عفونی (DBPs) که هنگام واکنش کلر با مواد آلی تشکیل می شوند، استفاده کرده اند. ازن بقایای شیمیایی باقی نمی‌گذارد، که باعث می‌شود در زمینه‌های خاص تصفیه به کلر ترجیح داده شود.

مراقبت از دندان و زخم

آب ازن در برخی از عمل های دندانپزشکی به عنوان شستشو برای کاهش باکتری های دهان و درمان بیماری های پریودنتال استفاده می شود. مطالعات بالینی منتشر شده در مجلاتی مانند Journal of Contemporary Dental Practice گزارش داده اند که آب ازن دار که به عنوان محلول آبیاری استفاده می شود می تواند به طور قابل توجهی تعداد باکتری ها را در پاکت های پریودنتال کاهش دهد. برخی از برنامه های مراقبت از زخم نیز از آب ازن به دلیل خواص ضد میکروبی آن بدون سختی شیمیایی محلول های سفید کننده یا ید استفاده می کنند.

لباسشویی و ضدعفونی سطوح

سیستم‌های لباس‌شویی تجاری، به‌ویژه در بیمارستان‌ها و هتل‌ها، از آب ازن برای ضدعفونی ملحفه‌ها در دمای پایین‌تر نسبت به شستشوی آب گرم استفاده می‌کنند - با حفظ استانداردهای بهداشتی، هزینه‌های انرژی را کاهش می‌دهند. ضدعفونی سطح با آب ازن نیز در تاسیسات فرآوری مواد غذایی مورد استفاده قرار می گیرد، جایی که ضدعفونی کننده های شیمیایی بقایای ناخواسته را روی تجهیزات باقی می گذارند.

ادعاهای بهداشتی پیرامون آب ازن: آنچه که شواهد در واقع می گویند

در سال‌های اخیر، تولیدکننده‌های آب ازن مصرف‌کننده با این ادعا به بازار عرضه شده‌اند که آب ازن‌دار می‌تواند هضم را بهبود بخشد، بدن را سم‌زدایی کند، عملکرد ایمنی را تقویت کند و حتی پیری را کند کند. این ادعاها عمدتاً توسط شواهد بالینی دقیق تأیید نشده اند و باید به دقت ارزیابی شوند.

مسئله اصلی این است که ازن در آب در عرض چند دقیقه پس از آماده شدن به اکسیژن باز می گردد. تا زمانی که شخصی یک لیوان آب ازن دار را از دستگاه خانگی بنوشد، بیشتر ازن قبلاً تجزیه شده است. غلظت ازن که به معده می رسد احتمالا ناچیز است. برای اینکه ازن در داخل اثرات بیولوژیکی داشته باشد، غلظت و تحویل باید بسیار بیشتر از هر وسیله خانگی کنترل شود.

علاوه بر این، EPA ازن را به عنوان یک طبقه بندی می کند محرک ریه در غلظت های بالاتر از 0.07 ppm در هوا در حالی که ازن محلول در آب رفتار متفاوتی با ازن موجود در هوا دارد، هنوز هم هنگام استفاده از دستگاه های آب ازن با غلظت بالا بدون تهویه مناسب، احتیاط لازم است، زیرا ممکن است در حین استفاده از گاز خارج شود.

جایی که آب ازن فواید واقعی و قابل تکرار را نشان می‌دهد در کاربردهای خارجی - بهداشت سطحی، شستشوی محصولات و آبیاری زخم - نه مصرف داخلی برای اهداف سلامتی است.

ادعاهای بهداشتی پیرامون آب قلیایی: واقعیت جداکننده از بازاریابی

آب قلیایی در دهه گذشته با ادعاهایی از بهبود هیدراتاسیون و عملکرد ورزشی بهتر تا پیشگیری از سرطان و اثرات ضد پیری به طور تهاجمی به بازار عرضه شده است. تصویر علمی ظریف است.

آنچه تحقیقات پیشنهاد می کند

مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۶ که در مجله انجمن بین‌المللی تغذیه ورزشی منتشر شد، نشان داد که مصرف آب قلیایی بعد از ورزش با پاسخ سریع‌تر آبرسانی به آب در مقایسه با آب معمولی همراه است و تفاوت‌های قابل اندازه‌گیری در ویسکوزیته خون دارد. این یکی از مطالعات معتبرتر است که از مزایای خاص آب قلیایی حمایت می کند.

برخی تحقیقات همچنین نشان داده اند که آب قلیایی با pH 8.8 ممکن است به غیرفعال کردن پپسین، آنزیم مسئول رفلکس اسید کمک کند. یک مطالعه آزمایشگاهی منتشر شده در Annals of Otology, Rhinology and Laryngology در سال 2012 نشان داد که آب با pH 8.8 پپسین دائماً دناتوره شده است و دارای ظرفیت بافری در برابر اسید معده بود. با این حال، این یک مطالعه آزمایشگاهی بود، و ارتباط بالینی آن برای مبتلایان به رفلاکس اسید واقعی نامشخص است.

آنچه که بدن در واقع با آب قلیایی انجام می دهد

بدن انسان به شدت pH خون را در محدوده بسیار محدودی تنظیم می کند 7.35 تا 7.45 . هنگامی که آب قلیایی وارد معده می شود، اسید معده (PH حدود 1.5 تا 3.5) به سرعت آن را خنثی می کند. این ایده که نوشیدن آب قلیایی بدن را قلیایی می کند یا pH خون را تغییر می دهد، از نظر فیزیولوژیکی برای یک فرد سالم نادرست است. کلیه ها و ریه ها هموستاز pH را با دقت قابل توجهی کنترل می کنند و یک بطری آب با pH 9.5 به طور معنی داری این تعادل را تغییر نمی دهد.

این به این معنی نیست که آب قلیایی بی فایده است - ممکن است هنوز برخی از فواید موضعی در مری یا دستگاه گوارش فوقانی قبل از خنثی سازی کامل معده داشته باشد، اما ادعاهای سیستمیک گسترده در مورد قلیایی کردن بدن توسط فیزیولوژی پشتیبانی نمی شود.

پتانسیل اکسیداسیون-کاهش: یک تفاوت فنی کلیدی

یکی از معنی دارترین تفاوت های فنی بین آب ازن و آب قلیایی، پتانسیل کاهش اکسیداسیون یا ORP آنها است. ORP تمایل یک ماده برای به دست آوردن الکترون (اکسید شدن) یا اهدای الکترون (کاهش) را که بر حسب میلی ولت (mV) بیان می شود، اندازه گیری می کند.

• آب ازن دارای ORP مثبت بالایی است - معمولا بین 600 میلی ولت تا 1200 میلی ولت. این بدان معنی است که یک اکسید کننده قوی است. الکترون ها را از سلول های میکروبی جدا می کند و آنها را از بین می برد. این همان چیزی است که آن را به عنوان یک ضد عفونی کننده موثر می کند.
• آب قلیایی (به ویژه آب قلیایی یونیزه) معمولاً دارای ORP منفی است - اغلب بین 100- تا 800- میلی ولت. این بدان معنی است که یک عامل کاهش دهنده است. طرفداران استدلال می کنند که این خاصیت آنتی اکسیدانی به آن می دهد که ممکن است رادیکال های آزاد را در بدن خنثی کند، اگرچه دوباره، شواهد بالینی برای این اثر محدود است.

این تفاوت اساسی ORP نشان می دهد که آب ازن و آب قلیایی فقط از نظر درجه متفاوت نیستند - آنها در جهت های الکتروشیمیایی مخالف عمل می کنند. یکی اکسید می شود (آب ازن). دیگری کاهش می دهد (آب یونیزه قلیایی). گیج شدن یا درهم آمیختن این دو، سوءتفاهم مهمی از شیمی آنهاست.

ملاحظات ایمنی برای هر نوع آب

ایمنی آب ازن

آب ازن به طور کلی برای تماس با مواد غذایی و ضد عفونی سطح در غلظت های تایید شده ایمن است. برای نوشیدن، سازمان جهانی بهداشت (WHO) مقدار دستورالعملی را تعیین کرده است 0.05 میلی گرم در لیتر (50ppb) برای ازن در آب آشامیدنی مولدهای آب ازن مصرفی که آب بیش از این غلظت را برای مصارف آشامیدنی تولید می کنند، سوالات ایمنی را مطرح می کنند که در آزمایشات طولانی مدت انسانی به طور کامل مورد مطالعه قرار نگرفته است.

غلظت بالای آب ازن که روی پوست اعمال می شود می تواند باعث تحریک شود. هنگام استفاده از دستگاه های آب ازن در داخل خانه، تهویه برای جلوگیری از رسیدن گاز ازن به سطوحی که می تواند دستگاه تنفسی را تحریک کند، مهم است.

ایمنی آب قلیایی

آب قلیایی به طور گسترده ای برای مصرف منظم توسط بزرگسالان سالم در نظر گرفته می شود. با این حال، مصرف بیش از حد آب با pH بسیار بالا (بیش از PH 9 یا 10) در دوره های طولانی ممکن است به طور بالقوه با تولید اسید معده، اختلال در هضم پروتئین و کاهش سد طبیعی معده در برابر عوامل بیماری زا تداخل ایجاد کند. افرادی که داروهایی مصرف می کنند که به محیط های PH معده خاصی نیاز دارند، باید قبل از مصرف منظم آب قلیایی با pH بالا با پزشک خود مشورت کنند.

همچنین نگرانی آلکالوز متابولیک وجود دارد - وضعیتی که در آن pH خون بسیار بالا می‌رود - اگرچه با توجه به مکانیسم‌های بافری قوی بدن، نوشیدن آب قلیایی به تنهایی بسیار نادر است. در موارد مصرف بسیار زیاد همراه با سایر عوامل قلیایی کننده یا مکمل ها بیشتر مرتبط می شود.

کدام یک را باید انتخاب کنید و چه زمانی

پاسخ کاملاً به آنچه شما در تلاش برای انجام آن هستید بستگی دارد. آنها مشکلات مختلفی را حل می کنند و نباید به عنوان قابل تعویض با آنها برخورد کرد.

• اگر هدف شماست ضد عفونی کردن محصولات، تمیز کردن سطوح، یا مدیریت آلودگی باکتریایی ، آب ازن انتخاب مناسب و با پشتوانه علمی است.
• اگر هدف شماست هیدراتاسیون روزانه و شما به مزایای بالقوه گوارشی یا بازیابی ورزشی علاقه مند هستید ، آب قلیایی مرتبط تر است - اگرچه باید انتظارات واقع بینانه را در مورد میزان سود حفظ کنید.
• اگر در حال درمان یک بیماری خاص هستید، هیچ یک از آب نباید جایگزین درمان پزشکی شود. با یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی واجد شرایط صحبت کنید.
• اگر در یک محیط خدمات غذایی یا مراقبت های بهداشتی هستید و به یک ضدعفونی کننده بدون مواد شیمیایی نیاز دارید، سیستم های آب ازن یک راه حل اثبات شده است که توسط پردازنده های بزرگ مواد غذایی در سراسر جهان استفاده می شود.

از منظر هزینه، یونیزه کننده های آب قلیایی خانگی از چند صد تا چند هزار دلار متغیر است، در حالی که آب قلیایی بطری معمولا بین قیمتی بین 1.50 دلار و 4.00 دلار در هر لیتر . ژنراتورهای آب ازن مصرفی برای مصارف خانگی از 50 تا 400 دلار متغیر است، با سیستم های درجه تجاری بسیار بالاتر.

باورهای غلط رایج که باعث سردرگمی می شوند

چندین تصور اشتباه باعث می شود که مردم آب ازن و آب قلیایی را با هم مخلوط کنند:

• هر دو آب «ویژه» یا «تقویت‌شده» هستند، بنابراین باید مشابه باشند. این استدلال بر اساس دسته بندی گمراه کننده است. محصولات آب پیشرفته طیف وسیعی از اصلاحات اساسی را پوشش می دهند - افزودن مواد معدنی، تنظیم pH، تزریق گاز، الکترولیز - که از نظر شیمیایی هیچ وجه مشترکی ندارند.
• "آب ازن اکسیژن بیشتری دارد و اکسیژن بیشتر بهتر است." در حالی که ازن به اکسیژن تجزیه می شود، "آب اکسیژنه" دسته بندی محصولات جداگانه دیگری است. بدن مقادیر قابل توجهی از اکسیژن را از طریق روده از گازهای محلول در آب جذب نمی کند.
• "آب قلیایی با ازن بهترین آب سلامت خواهد بود." هیچ مدرک معتبری برای اثبات این موضوع وجود ندارد. مهمتر از آن، وارد کردن ازن به آب قلیایی می‌تواند محصولات جانبی ازن فعال تولید کند که برای ایمنی در کاربردهای آب آشامیدنی به خوبی مشخص نمی‌شوند.
• "هر دو را می توان با یک دستگاه ساخت." برخی از یونیزه کننده های آب، آب با تغییرات ORP کمی بالا تولید می کنند، اما ژنراتورهای آب ازن واقعی دستگاه های کاملاً متفاوتی هستند که از تخلیه الکتریکی یا فناوری UV استفاده می کنند. یونیزه کننده آب غلظت معنی داری ازن تولید نمی کند.

نکته آخر در مورد آب ازن در مقابل آب قلیایی

آب ازن و آب قلیایی محصولات متمایز با مواد شیمیایی مختلف، کاربردهای متفاوت و شواهد متفاوت هستند. آب ازن یک ضدعفونی کننده قوی و کوتاه مدت است که بهترین استفاده را برای کارهای بهداشتی - شستن مواد غذایی، تصفیه سطوح و تصفیه آب دارد. آب قلیایی یک محصول آب آشامیدنی با pH بالا با مزایای کم و قابل بحث مربوط به هیدراتاسیون و مدیریت ریفلاکس اسید است.

هیچ یک از این دو محصول درمان کننده نیستند. هر دو دارای موارد استفاده قانونی و کاملاً تعریف شده هستند که در آنها واقعاً از آب معمولی بهتر عمل می کنند. اما آنها جایگزین یکدیگر نیستند، مکانیسم عملکرد یکسانی ندارند و بر اساس این باور عمومی که "آب تصفیه شده بهتر است" قابل تعویض نیستند. درک تفاوت به شما این امکان را می دهد که تصمیمی عملی و مبتنی بر شواهد بگیرید تا تصمیمی مبتنی بر بازاریابی.